Thomas is de ziekenboeg ingedoken. Lopend oor, en waterpokken. Of hij zijn verjaardagfeestje maar even wil aanpassen. Hoe dan ook, gepokt en gemazeld, gaat hij op babyachtige wijze een nieuwe fase in: dreumes. De eer is aan papa en mama om het stippenland op vooral zijn gezichtje en halsstreek te controleren. De waterpokken hebben gezelschap van een lopend oor. Links welteverstaan. Een bliksembezoek aan de huisarts gaf perspectief... ,,De ontsteking is al voorbij, daarom komt er allemaal rotzooi uit.." Waarvan acte. lang leve de medische stand. 
Hoe dan ook. De verjaardag van onze zoon krijgt een andere wending. de vraag dient zich aan of kinderen wel in het waterpokken klimaat kunnen 'overleven'. Thomas zelf is redelijk rustig. Zijn stipjes kleuren mooi bij zijn blauwe pyjama.
Elk nadeel heeft ook weer een voordeel. Judith gaat de mondhygiëniste afbellen. De zenuwen gierden al dagenlang door haar keel. ,,Nou ik til het wel over het nieuwe jaar heen", was het kordate antwoord op de mondelinge escape.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten